ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΑΚΙ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ

ΑΝΑΜΟΝΗ-ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΚΑΙ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ

 

Τις ζωγραφιές επιμελήθηκε η δασκάλα του Α΄1 κ. Αναστασία Πονηρού
Τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στα σχολεία ή όπως αλλιώς ονομάζουμε ενδοσλολική βία. Πρόκειται στην ουσία για βίαιη πράξη που είναι εμπρόθετη αδικαιολόγητη, συστηματική, επαναλαμβανόμενη και ασκείται από ένα πιο δυνατό παιδί ή από μια ομάδα παιδιών σε κάποιον αδύναμο και στόχος της είναι να προκαλέσει φόβο, ανησυχία, σωματική και ψυχική οδύνη στο παιδί που θυματοποιείται, αντλώντας το πιο δυνατό από την πράξη αυτή κάποιο όφελος (π.χ.αίσθημα ικανοποίησης, απόκτηση κύρους, δημοφιλίας ) ενώ το αδύναμο παιδί δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του. 
Ο σχολικός εκφοβισμός εκδηλώνεται σε διάφορες μορφές όπως:
1) σωματικό (περιλαμβάνοντας κάθε είδους χτυπήματα 2) λεκτικό (με φραστικές επιθέσεις και προσβολές) 3) κοινωνικό (αποκλεισμός κάποιου από τη συμμετοχή σε συντροφιές, ομαδικά παιχνίδια και κοινωνικές δραστηριότητες) 4) σεξουαλικό (ανήθικες χειρονομίες, ανεπιθύμητο άγγιγμα, υβριστικό σχόλιο με σεξουαλικό περιεχόμενο) 5) ηλεκτρονικό μέσω διαδικτύου και των κινητών τηλεφώνων τελευταίας τεχνολογίας απ' όπου αποστέλλεται απειλητικό ή υβριστικό υλικό με email, sms ή και μέσω ιστολογίου κοινωνική δικτύωσης (face book). Η βία μεταξύ των μαθητών έχει πολλές σοβαρές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στην ανάπτυξη και υγεία τους. Όμως πολύ συχνά τα περιστατικά  αυτά δεν αντιμετωπίζονται κατάλληλα είτε γιατί δεν γίνονται αντιληπτά από τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς είτε γιατί συχνά αποσιωπούνται. Η αντιμετώπιση του φανομένου δεν είναι υπόθεση ενός ατόμου. Χρειάζεται συνεργασία όλων των μελών του συλλόγου διδασκόντων αλλά και συνεργατικό κλίμα ανάμεσα σε γονείς και εκπαιδευτικούς.
Επειδή μας απασχόλησαν οι διαφωνίες μεταξύ των μαθητών θελήσαμε να υιοθετήσουμε την ιδέα του 52 και 151 Δημ. Σχ. Αθήνας που διαβάσαμε μέσα από το παράθυρο. Υλοποιήσαμε λοιπόν την ιδέα με το τραπέζι Α.Π.Σ. (αναμονής, περισυλλογής  και συμφιλίωσης) 
Περιμένουν να ηρεμήσουν, διαβάζουν κάποιο βιβλίο σχετικό μόνα τους ή από κοινού.Σκέφτονται τι είναι αυτό που τους οδήγησε στη φασαρία μέσα από συζήτηση οδηγούνται στη συμφιλίωση.